BENİM DÜNYAM

Hep böyle çocuksu mu bakar senin gözlerin?
Hep böyle içinde uzak bir ışık mı yanar?
Bakışlarında beni dinlendiren bir şey var;
Kıyısındaymış gibi en sakin denizlerin...
Bir yelkenliyim şimdi ben senin limanında
Fırtınalardan geldim sende dinleniyorum.
Bu huzur, bu sessizlik hiç bitmesin diyorum;
En eşsiz dakikalar sürsün senin yanında...
Hiç yumma gözlerini, ışığın eksilmesin,
Gündüzüm aydınlığım, ipek böceğim benim!
Güz bahçemde açılmış o son çiçeğim benim!
Yorgun kalbim seninle elem nedir bilmesin;
Ayırma gözlerimden çocuksu gözlerini,
O sakin o yalansız, o kuytu gözlerini 
     
    ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN

  Bir grup kariyer yolunda ilerleyen yeni mezun, eski üniversitelerindeki profesörlerini ziyaret için bir araya gelirler.
      Sohbet, sonunda işin ve hayatın stresinden şikâyetleşmeye döner. Misafirlerine kahve ikram etmek isteyen profesör mutfağa gider ve yanında büyük bir termos içinde kahve ve porselen, plastik, cam, kristal olmak üzere değişik tarzda ve ucuz görünenden, pahalı ve hatta çok özel olanlarına kadar değişik kahve bardakları ile gelir.
      Herkes bir bardak secince, profesör şöyle söyler:
'Fark ettiyseniz, tüm pahalı görünen bardaklar alındı ve geriye ucuz görünümlü, sade bardaklar kaldı. Kendiniz için en iyi olanı istemeniz normal olsa da, bu sizin stresinizin ve problemlerinizin kaynağı aslında. Emin olun ki, bardağın kendisi kahvenin kalitesine hiç bir şey katmaz. Çoğu zaman, sadece daha pahalıdır ve hatta bazı durumlarda da içtiğimizi saklar. Hepinizin aslında istediği kahveydi, bardak değil, ama bilinçli olarak en iyi bardaklara yöneldiniz ve sonra birbirinizin bardağına bakmaya başladınız.
       Şunu bir düşünün: Hayat kahvedir. İş, para ve toplumdaki konumunuz da bardaklar. Onlar hayatı tutmak için sadece araçlardır ve seçtiğimiz bardak yaşadığımız hayatın kalitesini belirlemediği gibi değiştirmez de.
      Bazen sadece bardağa odaklanarak Tanrının sunduğu kahvenin tadını çıkarmayı unuturuz. Kahvenizin tadına varın!
      En mutlu insanlar her şeyin en iyisine sahip değildirler. Sadece her şeyin en iyi şekilde tadını çıkartırlar.

      Basit yaşayın.
      Cömertçe sevin.
      Birbirinize derinden itina gösterin.
      Nazik olun,

      gerisini Tanrıya bırakın
 

Bir sayı tut içinden
Tuttum.

İkiyle çarp. Onbeş ekle. Sonra ikiye böl. Tuttuğun sayıyı çıkar bu sayıdan.
Yedi buçuk kalır geriye. Yedi buçuğu al, dondurmacıya git. Vişneli bir
dondurma ısmarla kendine.

Bir renk tut içinden.
Tuttum.

İçindeki resmin gökyüzünü boya tuttuğun o renkle. sonra içine doğru eğil ve
boyadığın resmi izle.

Bir tren tut içinden.
Tuttum.

Bin o trene. Tren ağır ağır ayrılsın içindeki istasyondan. sonra pencereye
çık. ağaçlar, evler ve direkler akıp gitsinler önünden.

Bir sokak tut içinden.
Tuttum.

Bahçeli evler olsun tuttuğun sokakta. Bahçeler de ağaçlar olsun. Ağaçların
dallarında kuşlar? Kuşların ötüşünde bir şarkı.. Şarkıda bir şenlik!...

Bir çiçek tut içinden.
Tuttum.

Akşam sefası mı?
Nasıl bildin?

Bir mevsim tut içinden.
Tuttum.

Tuhaf bir mevsim olsun. bir yanımızda kar yağsın, bir yanımızda güneş açsın.
Bir yanımızdaki ağaç yapraklarını döksün, bir yanımızdaki ağaç çiçek
açsın.
Leylekler hem gitsin, hem gelsin. Ah diyelim biz, bu kaçıncı mevsim.

Bir yıldız tut içinden.
Tuttum.

Bir yıldız daha tut içinden. Sonra bir yıldız daha. İçindeki yıldızlar çok
olursa, ışıl ışıl aydınlık olur için.

Bir kuş tut içinden.
?.. Uçuyor, tutamıyorum!....

Adam fısıldadı:
" Tanrım konuş benimle. "
Ve bir kuş cıvıldadı ağaçta.
Ama adam duymadı.

Sonra adam bağrdı:
" Tanrım konuş benimle ! "
Ve gökyüzünde bir şimşek çaktı.
Ama adam dinlemedi onu.

Adam etrafına bakındı ve
" Tanrım seni görmeme izin ver " dedi.
Ve bir yıldız parıldadı gökyüzünde.
Ama adam farkına varmadı.

Ve adam bağırdı,
" Tanrım bana bir mucize göster ! "
Ve bir bebek doğdu bir yerlerde.
Ama adam bunu bilemedi.

Sonra adam çaresizlik içinde sızlandı,
" Dokun bana Tanrım ve burada olduğunu anlamamı sağla ! "
Bunun üzerine Tanrı aşağı doğru süzüldü
Ve adama dokundu.

Ama adam kelebeğielinin tersiyle uzaklastirdı....

Ve yürüyüp gitti.

Gitmek istersen git yine
Giderken avuçlarımdan kokunu da al,
Avuçlarımda kokunla ne kadar yaşarım bilmem.
Yüzümdeki çizgilere son kez bak öyle git,
Seninle çizdik her birini ağlarken ve gülerken.

Gitmek istersen git yine
Bana ördüğün kazağı da al öyle git,
Sen yokken ısıtmaz zaten beni.
Sonra bana öğrettiklerinde takılsın peşine,
Ne anlamı var bilmenin paylaşacak değilsem seninle.

Gitmek istersen git yine
Gözlerime mıhladığın gözlerinin haylini alda git,
Nere baksam tepeden tırnağa sana kesmiş
Uçsuz bucaksız bir kahverengiyle yaşayamam
Özlerim senin sevdirdiğin fındık kabuğu gözlerini.

Gitmek istersen git yine
Git deyişim gitmeni istememden değil,
Sana kendimi acındırmamdan aslında.
İçim gitme diyor, gitme kal benimle,
Ama sen gitmek istersen git yine..